X
تبلیغات
زاده ابر و باران و عشق مثل هیچکس

میلاد یکی کودکشکفتن گلی را ماند
چیزی نادر به زندگی اغاز میکند با شادی و اندکی درد
روزانه به گونه ای نمایان بر می بالد
بدان ماند که نادره نخستین است ونادره اخرین
تنها انکه بزرگترین جا را به خود اختصاص نمیدهد از شادی لبخند بهره میتواند داشت
انکه جای کافی برای دیگران دارد صمیمانه تر میتواند با دیگران بخندد با دیگران بگرید
چه مدت لازم بوده تا کلمه عقل بر زبان جاری شود تا حرکتی اعتماد انگیز انجام گیرد
بیا تا جبران محبت های ناکرده کنیم
بیا اغاز کنیم
فرصتی گران را به دشمن خویی ازکف داده یم
و کسی نمیداند چقدر فرصت با قیست تا جبران گذشته کنیم
دستم را بگیر
روزت را در یاب
با ان مدارا کن
این روز از ان توست 24 ساعت کامل
به قدر کفایت فرصت هست تا روزی بزرگ شود
نگذار هم در پگاه فرو پژوهد
نان پختن. نان شکستن نان قسمت کردن نان بودن
ساده است نوازش سگی ولگرد
شاهد ان بودن که چگونه زیر غلتکی میرود و گفتن که سگ من نبود
ساده است ستایش گلی چیدنش و از یاد بردنش
که گلدان را اب باید داد
ساده است بهره جویی از انسانی
دوست داشتنش بی احساس عشقی
او را به خود وا نهادن و گفتن که دیگر نمیشناسمت
ساده است لغزش های خود را شناختن
با دیگران زیستن به حساب ایشان
و گفتن که من اینچنینم
ساده است چگونه میزی
باری زیستن سخت ساده است و پیچیده نیز هم
درخت هر چه سالخورده تر باشدسترگ تر است و پر ارزش تر
ریشه اش هر چه عمیق ترپای در جا تر در برار طوفان
شاخسارشهر چه انبوه تر پناهش امن تر
تنه اش هر چه به نیرو تر تکیه گاهی اطمینان بخش تر
تاجش هر چه بلند ترسایه اش دعوت کننده تر
هر حلقه اش نشان نمایانیست از روزگاری که پس پشت نهاده
همچون چینی بر چهره
اندک ارامشی در واپسین ساعات روزی پا در گریز
اندک ارامشی در فاصله روزها
تا دیروز شکل گرفتهبه به فراموشی سپرده نشود
و فردا به هیئت امروز فراز اید
زندگی به امواج دریا مانند است
چیزی به ساحل میبرد و چیزی دیگررا میشوید
چون به سر کشی افتد انوه ماسه ها را با خود را میبرد
اما توانایی این را دارد تا تخته پاره ای نیز با خود با ساحل اورد تا کسی بام کلبه اش را بدان بپوشد.
در راه جولجوتا در راه گانوسا
در تمامی راهها سنگهایی افتاده است
پاره سنگهایی>تکه های تیزی < ریگی
برای پرتاب کردن یا بر ان فرو غلتیدن.
در راه جولجوتا در راه گانوسا
در تمامی راهها سنگهایی افتاده است
که وامیداردمان تا اهستهگام برداریم
بایستیم
به افتادگان یاری دهیم
تا چون ما باز ایستادن را بیاموزند.
در راه جولجوتا در راه گانوسا
در تمامی راهها به هر گام سنگهایی افتاده است.
همچون پرنده که با شکوهبه پرواز در میا ید
بال میگشاید و پرواز کنان مگزرد میچرخد و ارام بر هوا می لغزد.
ادمی را نیز هوای پرواز در سر است
تا دور شود
راهش را بیابد و در ارامش به جستجو پردازد.
همچون پرنده که بر زمین مینشیند  بال جمع میکند دانه بر میچیند به تور صیاد و دام خطر
می افتد.
ادمی نیز باز میگردد
اماده
تا خود را به زندگی و تقدیر خویش سپارد.

گاه ارزو میکنم زورقی باشم برای تو
تا بدان جا برمت که می خواهی
زورق توانای تحمل باری که بر دوش داری
زورقی که هیچگاه واژگون نشود
و هر اندازه که نا ارام باشی
یا دریای زندگیت مطلاتم باشد
دریایی که در ان می رانی .
پیش از انکه واپسین نفس را بر ارم
پیش از انکه پرده فرو افتد
پیش از پژمردن اخرین گل
بر انم که زندگی کنم
بر انم که عشق بورزم
بر انم که باشم
در این جهان ظلمانی در این روزگار سرشار از فجایعدر این دنیای پر از کینه
نزد کسانی که نیازمند منند
کسانی که نیاز مند ایشانم
کسانی که ستایش انگیزند
تا دریابم
شگفتی کنم
باز شناسم که  میتوانم باشم؟که میخواهم باشم
تا روزها بی ثمر نماند
ساعت ها جان یابد
لحظه ها گران بار شود
هنگامی که می خندم
هنگامی که می گریم
هنگامی که لب فرو میبندم
در سفرم به سوی تو
به سوی خود
به سوی خدا
که راهیست ناشناخته
پر خوار
نا هموار
راهی که باری در ان گام میذارم
که قدم نهاده ام
و سر بازگشت ندارم
بی انکه دیده باشم شکوفایی گلها را
بی انکه شنیده باشم خروش رودها را
بی انکه به شگفت در ایم از زیبایی حیات
اکنون مرگ میتواند فراز اید
اکنون میتوانم به راه افتم
اکنون می توانم بگویم که زندگی کرده ام.
تسلیم شدن به زندگی به خویش تن
تسلیم شدن به طوفان ها به زندانها
دست یافتن به شجاعت به اعتماد
دست یافتن به شادی و ازادی
در راه دیروز به فردا زیر درختی فرود می ایم
در سایه اش برای لحظه ای کوتاه از زندگی ام
اندیشه کنان به راه خویش
اندیشه کنان به مقصد خویش
اندیشه کنان به راهی که پس پشت نهاده ام
اندیشه کنان به تمامی انچه در حاشیه راه رسته است
انچه شایسته تحسین است نه بایسته  تاراج  شدن
انچه شایسته عشق ورزیدن است نه بایسته کج اندیشی
انچه شایسته به جای ماندن در خاطره است نه بایسته به سرقت بردن
در راه دیروز به فردا زیر درخت زندگی ام فرود می ایم
در سایه اش
برای لحظه ای از فرصتم
از جنگ بی شکوه احساسی اندک دارم
اما انچه به تمامی در میابم
عشقیست که ارزوی همگان است
از کشمکشهای دائمی احساسی اندک دارم
اما انچه به تمامی در میابم
ارزوی با هم بدن است
از جنگ برای انکه فقط جانی به در برم
احساسی اندک دارم
اما انچه به تمامی دریافته ام
چیزیست که در این بازی
نهفته
شگفت انگیزی زندگی با اگاهی به
ناپایداری اش
در جرات تو شدن
در شجائت من شدن
در شهامت شادی شدن
در روح شوخی
در شادی بی پایان خنده
در قدرتحمل درد
نهفته

 

 تقدیم به خانواده عزیزم(پدر و مادر                   ارجمندم.برادر خوبم و خواهر مهربان)

وتمامی کسانی که دوستشان دارم.

 

                                                                                           


+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

   جناب دکتر احمدی نژاد، مردی از جنس مردم

 

خدا با ماست

 

حق پیروز است

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

Be name anke ensan ra ashrafe makhloghat gharar dad,va az rohe khod dar kalbod ensan damid ta darvaze haie by nahaiat bar roie ma baz shavad,be nam anke mazhare kamal va binahaiat ast,anke mara ashegh va shifte jamal va kamal gharar dad.

Be name anke be ensan ekhtiar dad,va azad gozasht.anke tamam sefat nik ra dar vojode ensan be sorate belfetre gharar dad.va ensan ra anghadr tavana afarid ke betavanim begoiem gheire momken vojod nadarad,ke begoiem khastan tavanestan ast.

Be name anke zate ensan ra az paky va sedaghat va har che khobiest afarid,va kamale an ra dar rasidan be by nahaiatha gharar dad.be ensan aghl dad va ekhtiar ta betavanad bar sheiton daron khod piroz shavad,oj va shokoh ra dar noke ghole,va sosty 0 rekhvat ra dar paien koh,va rahe rasidan be ghole ra por az faraz va nashib gharar dad ta ensan forsat kafy dashte bashad ta dar rahe rasidan be ghole khod ra baraie daryafte haghaiegh va zibaie haie ke bad az rasidan be ghole pish roiash miabad amade konad va dar haghighat betavanad khod ra behtar beshnasad. ghole ha ra az pas ham chenan ostadane chid ke tanha ba rasidan be oje yek ghole betavany ghole bad ra bebiny ta be ensan biamozad nazm va ghanon ra,hamchenin sabro esteghamat va tahamol sakhty dar rahe rasidan be hadaf.ary ey ensan az anke to ra afarid har che begoiem kam ast.

Khodaie ke to ro dar nahaiate sadegy afarid,va toro be tafakor dar jahane hasty khand.khodaie ke jahan ra ziba afarid va khod ra hame ja yaftany kard,khodaie ke ensan ra ashegh afarid va az vojod khod bar rohe ensan damid,ta daron ghalb har ensan gharar dashte bashad,ta betavanim asheghane be donya bengarim,va az didan in hame zibaie va jamal,in hame safa va kholos lezat bebarim

khodaia chetor mishavad vaghty be tabiat minegarim,mitavanim tamam haghaieghe zendegy ra be sadegy daryabim,hall anke ma dar donyaie zendegy mikonim ke hame chiz rang modernite be khodesh gerefte,chera dige kasy sade negah nemikone be atrafesh,

hame chi pichide shode khoda,har chi gheire ghabele fahm tar bashe,ba kelas tar be nazar miad.

khodaia dar ghoranat gofty dar tabiat nezare konid va tafakor,mikham kheilly sade be atrafam bengaram,hamchenan ke be koha negaristam va raze peimodan masire zendegy ra yaftam.

khodaia mikhaham be donya mardom va zendegy ziba bengaram,ta dar hame ja toro biabam,mishavad aya?

 khodaiam

khorshid ra yeke va tanha dar asemon gharar dad,ta be ma biamozad ke khoda yeganast,va yegane mashghe hame ensanhast,

va ora amr kard bar hame be yek andaze betabad.ta bar ma biamozad edalat ra.

va inke hame ensanha dar pishgahe khoda yeksanand,hall anke momkenast bandie khod ra az in tabesh mahrom konad,ya anke digary dar mareze tabesh gharar dahad.

zamin ra modavar afarid,va be dore khorshid darhale charkhesh ta taghabole nik va zesht,tarik va roshan ra biamozad,

khorshid ra bala gharar dad ta be to biamozad ke ta be soie khoda minegary sarat balast va ezat dary,ey ensan mibiny khoda mazhare sadegist va dar hame ja hast.

To hame harfa,kalamat,hame hame ja man hozore khoda ra ehsas mikonam,

vaghty baroon mibare,migan vaght eshgh bazy khoda ba asheghasha,

  Aval bad abraha ra miare jeloie khorshida migiran,bad az ye modat baroon miad,abra ra bad mibare va badesh rangin kamon,az zamin be samte khorshid.

Baroon,hamishe vase adama ghashang bode va nemat,va rangin kaman bad az an ra tanha kasany mitavanand ke zire baran rahamt va bakhshesh ellahy khod ra beshoiand va pak shavand,vagar na anke az tarse khis shodan khod ra be gheflat zade,na rangin kamon ra mibinan na zibaie va lezate eshgh ra mifahmad.

Khorshid,ab,khak,rangin kamon,albate age injory begim behtare,ke khorshid va ab va khak,hamon 3 onsor aslie sazande(abi,zard,ghermez)rangin kamon hastand ke az shenakht(aghl) va tarkib() dorost anha mitavanim rangin kamon vojodemon ra ziba tar va kamel tar sazim.

Vaghty sade be hame chi negah mikonam,dar rasidan be movafaghiat بش rah mibinam

1.yek daste afrady ke arzeshha ra shenakhte,dar natije mitavanand khod ra beshnasand,va dar rahe rasidan ba omid be,va eshgh khoda jelo miran,va che zibast   peimodan in rah baraie rasidan be mashogh vaghie,mashghy ke har kas ra hamonjor ke hast ghabool darad,va bishtar az on azesh entezar nadare.mashoghy ke niaz nist vase rezaiatesh neghab bezanim.hame ensanha khoban,khoda hame ra dost dare

Jahan ma zibast,drogh vojod nadarad,bady nist,tariky fana nist hata dar oje shab ham mah vojod dare,va sadha setare ke ba nor gereftan az khoda dar tariky ham mitavanand bedarakhshand va be tamam ensanha cheshmak bezanand,shab zibast,cheshmak setare navide movafaghiat ast.va mah neshan az az ensanhaie ast ke vazife hedaiat va komak kardan be ensanha ra daran,taghirate mah neshan az gozare zaman va omr mibashad va mirasanad ensanha hamishe be rahbar niaz darand ke roshany bakhsh rahe anan dar tariky bashad.ta partgah ha va sakhre ha ra dar tariky baraieman mana konad.be hengam sakhty niz cheshmak setaregan mitavanad tanin afkan janeman gardad.ary baraie in goroh ta sar manzele maghsod rahy nist.

2:daste dovom afrady hastand ke dar asar zaf va kambodha rah khod ra gom mikonand,in afrad rah rasidan be arzeshha ra drost nemiran.hame ensanha noghte zaf daran va hamishe ensan az in rah zarbe mikhore,noghte zafe ensan daghighan mahalist ke az anja say mikone chizaie gheire vaghie az donya  va arzesh ha besaze,harkodom be ghasdy,vally hame be ghasde sod joie va nafe shakhsy.deghat konid faghat jaie arzesh ha avaz mishe,masalan sade bodan jaie khodesho be sathy negary mide,ya setareha be jaie hamdely ya komak be mah,hame mikhan beiestan jeloie mah.va harkodom be ye tasvir az donya bede,khodeshon khob midonan ke eshtebahe,valy inghad dige khaste va gij shodan ke har saraby be hamon so harekat mikonan,dar miane rah ham pashimon mishan.rooz az no roozy az noo

Roie sokhanam ba shomast,ba hamvatanan azizam,ba javanan,bozorg tarha,baba bozorg ha va maman bozorg haie dost dashtany,shoma daneshjoo ha,keshavarz  ha,shoma dabira,shoma roshanfekra,ba shomam,ba hame irany ha,ba hame shoma ke khoda ra ghaboll darid.

Chera darim ba khodemon injory raftar mikonim.haghighat to zehne hame ma yekie,vally khob khodemon dost darim khodemono gol bezanim.

Moshkele ma khodemonim,moshkel az zehn ma sakhte mishe,moshkel ma ine ke be khodemon ehteram nemizarim.khodemonam ghabol nadarim.hame khob midonim ke ba in tarze fekr be hichja nemirasim,vase haminam hast in hame sale darim dore khodemon micharkhim.yad gereftim banahamon ra roie jasade ham besazim.

Az hame bishtar az gheshre be estelah roshanfekre jamee taajob mikonam,ke be jaie inke be masabeh setareha bashand baraie jamee,be rahaty zire bar tablighaty har jaryany miravand.faghat be khatere mark dar shodan.

Mardome iran shoma melate agahy hastid,vally shoma ra be khoda inghadar by rahm nabashid.nagozarid ba ehsasetan bazy shavad,be easle khodetan bar gardid.

Shoma chegone hazer mishavid be rahaty nazare khodeton,aghidaton ra be khatere zed arzesh ha ke zafemon kambod hamon oghde hamon ona ra tabdill be arzesh mikone,avaz konim.hamonia ke migoftan rajaie ra koshtan,emrooz mage khodeshon nakoshtan,melat iran man yek javone irony hastam,ghasde shoar dadanam nadaram.faghat khastam chizy ra ke to zehne hamaton migzare ra vasaton tekrar konam.nagid shaiad nashe,midonid rahaie dige aslan nemishe,biaied bargardim be arzesh ha,niate adama ra bebinim na zahereshono,haghighato ro ghaboll konim,ma hame chizo midonim khodemon.melate iran enghelab kard vase rasidan be ezat va sharaf,vase pishrafte irany va farhang irany.ba ha,delly va etemad be hazrate emam be piroozy rasidid,na ba chan dastegy va nefagh,na ba farib neirang,na ba by etemady.

Age ezat va sharaf va sarbolandie iran ra mikhahid,agar ehiaie farhang iran ra mikhahid,be khodeton rojo konid,be khodeton ehteram bezarid,ba lafz haie ziba kambod javon ha va daneshjoo ha az bein nemire.melate iran na gedast,na hazere be kasy baj bede,che khody che gharibe.hame khadem in melat hastand va melat iran digar hazer be ghabool sisiate 2ta vase man,1ky bara melat nistan.

Yeky bashe vase hamast,10 ta bashe ham vase hamast.   

Har kasy ko dor mand  az asl khish            baz joiad rozegare vasle khish

Be omide behroozy melate hamishe piroze iran

Rangin kamoon   

.

   

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

معلم پاي تخته داد مي زد

صورتش از خشم گلگون بود ...

 

و دستانش به زير پوششي از گرد ...

پنهان بود ....

 

........ ولي آخر کلاسي ها

لواشک بين خود تقسيم مي کردند ....

وان يک ... گوشه اي ديگر

« جوانان » را ورق مي زد .......

 

براي آنکه بيخود ...هاي و هو

مي کرد و ..... با آن شور بي پايان

تساوي هاي جبري را نشان مي

داد ......

 

با خطي خوانا به روي تخته اي کز

ظلمتي تاريک

غمگين بود

تساوي را چنين بنوشت :

« يک با يک برابر هست ...»

 

از ميان ِ جمع شاگردان يکي برخاست ،

هميشه يک نفربايد بپاخيزد

به آرامي سخن سر داد :

 

تساوي اشتباهي فاحش ومحض است ...

 

معلم

مات بر جا ماند .

 

و او پرسيد :

 

اگر يک فرد انسان واحد يک بود ....

آيا باز ......... يک با يک برابر

بود ؟


 

سکوت مدهشي بود و ... سوالي سخت .... !!

 

معلم خشمگين فرياد زد :

آري برابر بود .

 

و او با پوزخندي گفت :

اگر يک فرد انسان واحد يک بود

آنکه زور و زر به دامن داشت

بالا بود ...

وانکه

قلبي پاک و دستي فاقد زر داشت

پايين بود ... !؟؟

 

اگر يک فرد انسان واحد يک بود

آنکه صورت نقره گون ،

چون قرص مه مي داشت

بالا بود ....

وان سيه چرده که مي ناليد

پايين بود ... !؟

 

اگر يک فرد انسان واحد يک بود .....

اين تساوي زير و رو مي شد !!!

 

حال مي پرسم :

يک اگر با يک برابر بود ...

 

نان و مال مفت خواران

از کجا آماده مي گرديد ؟

 

يا چه کس ديوار چين ها را بنا

مي کرد ........؟

 

يک اگر با يک برابر بود ...!

پس که پشتش زير بار فقر خم مي شد ؟

يا که زير ضربت شلاق له مي گشت ؟

 

يک اگر با يک برابر بود .....

پس چه کس آزادگان را در قفس مي کرد ؟

 

معلم ناله آسا گفت :

بچه ها در جزوه هاي خويش

بنويسيد :

 

يک با يک برابر ....


+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

السلام على عبد الله بن الحسين، الطفل

الرضيع، المرمى الصريع، المشحط دما،

المصعد دمه فى السماء، المذبوح بالسهم

فى حجر ابيه، لعن الله راميه حرملة بن

كاهل الاسدى

......

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

عاقبت‌ زماني‌ فرا مي‌رسد كه‌ در افق‌ ذهنت‌ جرقه‌اي‌ مي‌زند، زماني‌ كه‌ در

ميان‌ امواج‌ پر تلاطم‌ ترس‌ها و ترديدها، از حركت‌ مي‌ايستي‌ و صدايي‌ در

سرت‌ مي‌پيچد كه‌ فرياد بر مي‌آورد كافيست‌! جنگ‌ و جدال‌ و تلاش‌ و تقلا

براي‌رسيدن‌ كافيست‌!

 

و آن‌ زمان‌ چون‌ كودكي‌، خسته‌ از سر به‌ ديوار كوفتن‌ها، ناگاه‌ آرام‌ مي‌گيري‌،

بر مژگان‌ مرطوب‌ خود دست‌ نوازشي ‌مي‌كشيو در پي‌ آن‌ دنيا را با

چشمان‌ تازه‌اي‌ مي‌نگري‌. و اين‌ زمان‌ بيداري‌ است‌!

 

زماني‌ كه‌ در مي‌يابي‌ ديگر نبايد نشست‌ و آرزوي‌ تغيير چيزي‌ را كرد كه‌

تغيير دادن‌ ديگران‌ محال‌ است‌ و اين ‌آگاهي‌ و پذيرش‌ آرامت‌ مي‌كند.

 

زماني‌ كه‌ مي‌پذيري‌ انسان‌ كاملي‌ نيستي‌ و بنا نيست‌ همه‌ همواره‌ ترا آ

نچنان‌ كه‌ هستي‌ بپسندند و دوست‌ داشته‌ باشند. پس‌ ياد مي‌گيري‌ خودت‌

را دوست‌ بداري‌ و اين‌ پذيرش‌ خوش‌دلت‌ مي‌كند.

 

زماني‌ كه‌ از محكوم‌ كردن‌ ديگران‌ و شكايت‌ كردن‌ از آنان‌ - به‌ خاطر آنچه‌ به‌

تو كرده‌اند يا نكرده‌اند - بازمي‌ايستي‌ و از هر رويكرد تازه‌اي‌ لذت‌ مي‌بري‌.

 

زماني‌ كه‌ ياد مي‌گيري‌ ديگران‌ براي‌ تو نيستند كه‌ خود براي‌ خويشتني‌ و از

اين‌ آگاهي‌ احساس‌ امنيت‌ مي‌كني‌.

 

زماني‌ كه‌ از داوري‌ ديگران‌ دست‌ مي‌كشي‌ و همه‌ را همانگونه‌ كه‌ هستند

مي‌پذيري‌، با همة‌ كم‌ و كسري‌ها و ضعف‌ و قدرت‌ها.

 

زماني‌ كه‌ مي‌آموزي‌ پنجره‌ها را به‌ روي‌ جهاني‌ تازه‌ با نظرگاه‌هاي‌ رنگارنگ‌

باز كني‌ تا بتواني‌ نگاهي‌ به‌ خود بيفكني‌ و خويشتن‌ را از نو ارزيابي‌ كني‌.

 

زماني‌ كه‌ مي‌فهمي‌ بين‌ خواستن‌ و نيازمند بودن‌ دنيايي‌ فرق‌ است‌ و براي‌

نياز به‌ چيزي‌ و كسي‌ نياويزي‌.

 

زماني‌ كه‌ مي‌پذيري‌ بسياري‌ از آموخته‌ها و پيش‌داوري‌ها را به‌ دور بيفكني‌

كه‌ از آن‌ تو نيستند.

 

زماني‌ كه‌ متوجه‌ مي‌شوي‌ قدرت‌ و توان‌ در خلق‌ كردن‌ است‌ و در اين‌ مسير

از نقش‌ «مصرف‌ كننده‌» به‌ نقش ‌«توليدكننده‌» تغيير جهت‌ مي‌دهي‌.

 

زماني‌ كه‌ در مي‌يابي‌ زندگي‌ هميشه‌ با عدالت‌ همراه‌ نيست‌ و در نتيجه‌ ياد

مي‌گيري‌ ساده‌ باشي‌ و قدر داشته‌هايت‌ را بداني‌

 

زماني‌ كه‌ مي‌فهمي‌ تنهايي‌ با بي‌كسي‌ يكي‌ نيست‌.

 

زماني‌ كه‌ خطايت‌ را مي‌پذيري‌ و به‌ جاي‌ ديوار پل‌ مي‌سازي‌.

 

زماني‌ كه‌ توان‌ اين‌ را مي‌يابي‌ كه‌ بين‌ احساس‌ مسئوليت‌ و احساس‌ گناه‌

فرق‌ بگذاري‌ و به‌ اهميت‌ كلمة‌ «نه‌» پي‌ مي‌بري‌.

 

زماني‌ كه‌ ياد مي‌گيري‌ بايد صليبي‌ كه‌ خود انتخاب‌ كرده‌اي‌ بر دوش‌ بكشي‌

و در اين‌ مسير به‌ پيشواز شهادت‌ ناشي‌ ازآن‌ نيز مي‌روي‌.

 

زماني‌ كه‌ مي‌پذيري‌ شايستگي‌ اين‌ را داري‌ كه‌ با مهرباني‌، حساسيت‌،

عشق‌ و احترام‌ با تو رفتار شود و گامي‌ از اين‌ پائين‌تر نمي‌گذاري‌ و تنها به‌

سرانگشتان‌ آميخته‌ به‌ مهر رخصت‌ مي‌دهي‌ پوستة‌ لطيف‌ روحت‌ را بنوازند.

 

و اين‌ زماني‌ است‌ كه‌ عشق‌ را آموخته‌اي‌، اين‌ كه‌ چگونه‌ دوست‌ بداري‌، تا

چه‌ زمان‌ دهنده‌ باشي‌، چه‌ هنگام‌ بر ايثارگري‌ات‌ نقطة‌ پايان‌ بگذاري‌ و كي‌ از

ميانه‌ برخيزي‌ و راه‌ خويش‌ گيري‌.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

دل من خستگی هات خیلی زیاده می دونم

 

دل من تنهایی هات پر از سواله می دونم

 

دل من خندیدنت فقط تو خوابه می دونم

 

دل من ارزوهات نقش برآبه می دونم

 

دل من تحملت مثل یه کوهه می دونم

 

دل من عاشقی هات مثل جنونه می دونم

 

دل من صبوری و کسی سراغت نمی یاد

 

دل من خسته ای و صدا ازت در نمی یاد

 

دل من امید تو فقط باید خدا باشه

 

دل من تنهایی هات باید پر از دعا باشه!

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

با توام ای خدا جونم:

 

میدونی که امشب دلم برات یه ذره شده!!

 

چی میشد منم یکی از اون فرشته هات می شدم؟!!

 

به خودت قسم دلم از اونا هیچی کم نداره!!

 

فکر کردی فقط اونان که میتونن مهربون باشن؟

 

منم بلدم مثه اونا بپرم...

 

منم دلم پاکه...

 

خداجونم:

 

می خوام برگردم پیشت...

 

نگو که نه...

 

بهم نگو که دیره...دیگه نمی شه!

 

گفتم که...به خودت قسم دلم از هیچی پر نیست...

 

فکر نکنی که دیگه به یادت نیستم...

 

اگه می بینی یه موقعهایی ازت دل میکنم...

 

یا اونی که می خوای نیستم...

 

سرزنشم نکن...

 

بهم خورده نگیر...

 

اما می خوام امشب تو صدام کنی...

 

خودت بگی که هنوزم بنده ناچیزتم...

 

من می خوام برگردم...

 

می خوام یواشکی تو گوشت بگم:«قول می دم  خوب باشم»

 

 

«حالم خوبه...هوای اینجا بد جوری تازه تازست...می خوام دلتنگی هام رو توی همین چند خط

 

نوشته هام جا بزارم!من دیگه تازه تازه شدم و رها...می خوام اونی که خودم می خوام باشم!»

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

از کوچه تنهایی خویش می گذشتم.

 

 

تنها و بی پناه در این کوچه سرگردان بودم تا به بن بست یاس وناامیدی رسیدم!

 

 

دست به دیوار شکسته دل خویش نهاده،بر مزار آرزوهایی که مرده بودند گریستم.

 

 

در آن حال صدای کسی را شنیدم که می گفت:

 

«مقاوم باش و چون کوه استوار بمان»

 

به او گفتم:نمی توانم،نمی توانم

 

اشک هایم سرازیر شد

 

صدایش را شنیدم که باز می گفت:

 

در این کوچه به دنبال چه می گردی؟

 

به او گفتم: نمی دانم

 

گفت:اما من می دانم که به دنبال چه امدی!

 

به دنبال غرور خورد شده ات!

 

به دنبال دل شکسته ات و به دنبال احساس پاک گم شده ات!

 

 و من مبهوت به اطراف نگریستم

 

.به او گفتم: تو کیستی؟چگونه از حال من با خبری؟

 

 ترسی مرموز سراسر وجودم را فراگرفته بود.

 

وجود کسی را حس می کردم ولی او را نمی دیدم.

 

تنها صدایی که به گوش می رسید تک ضربه های ساعت کهنه دیواری بود که گذرعمر را نشان می

 

داد.

 

لحظه ای سپری شد

 

باز صدای آن موجود ناشناخته را شنیدم که می گفت:

 

«مرا نمی شناسی چون مدتهاست از من غافل ماندی،منی که همیشه همراهت هستم،منی که از جان

 

به تو نزدیک ترم و تو وقتی که هیچ تکیه گاهی برایت نمی ماند به سراغم می آیی»

 

احساس غریبی داشتم

 

حس می کردم گم شده ام را یافته ام

 

گم شده ای که سال هاست از او دور افتاده ام...

 

امشب در تنهایی خویش و در اعماق دل خویش او را یافته بودم و این شعر را زمزمه می کردم

 

                                        

                         « به سراغ من اگر می آیید ،پشت هیچستانم...»

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

کیه که آخر دیوونگیه واسه چشات

 

کیه جز من که میمیره واسه لحن خنده هات

 

کیه که برات قصه می که شبا که خوابت نمیره

 

کیه پا به پات میاد وقتی که بارون میگیره

 

کیه وقتی تشنته تو ابرا بلوا می کنه

 

اگه یه جرعه بخوای کویرو دریا می کنه

 

یه شب موی تو رو به صد تا مهتاب نمیده

 

خودش میسوزه ولی تن به سایه و آب نمیده

 

اون منم که عاشقونه شعر چشماتو می خونم

 

هنوزم خیس میشه چشمام وقتی یاد تو می افتم...!

 

تا که بودیم نبودیم کسی

 

کشت ما را غم بی همنفسی

 

تا که خفتیم همه بیدار شدند

 

تا که مردیم همگی یار شدند

 

قدر آن شیشه بدانید که هست

 

نه در آن موقع که افتاد و شکست!

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

 

 

....................... 

..نمی خواهم خدایم بیکران باشد..

 

 ..نمی خواهم عظیم و قادر و رحمان..

 

.. نمی خواهم که باشد این چنین..

 

.. آخر خدا را لمس باید کرد..

 

..نگو کفر است..

..

.. 

 

..خدا را می توان در باوری جا داد..

 

..که در احساس و ایمان غوطه ور باشد..

 

.. خدا را می توان بوئید..

 

..و این احساس شیرینی است..

 

..نگو کفر است که کفر این است ..

 ..

 ..

 

..که ما از بیکران مهربانیها برای..

 

.. خود خدایی لامکان و بی نشان سازیم..

 

..خدا را در زمین و آسمان جستن ندارد سودی..

 

 

 

 

 ..ای آدم تو باید عاشقش باشی..

 

.. و باید گوش بسپاری به بانگ هستی..

 

 ..و عالم که در هر خانه ای آخر خدایی هست..

 

..نگو کفر است اگر من کافرم..

 

 ..، باشد !..

 

.. نمی خواهم خدایا زاهدی چون دیگران باشم..

 

..نمی خواهم خدایم را به قدیسی بدل سازم..

 

.. که ترسی باشد از او در دل و جانم..

.. 

 

..نگو کفر است..

 

.. که سوگند یاد کردم..

 

..من به خاک و آب و آتش بارها..

 

.. ای دوست خدا زیبا ترین معشوق انسانهاست..

 

 ..خدا را نیست همزادی که او یکتا ترین..

 

 ..عاشق ترین معبود انسانهاست..

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 
 

  الو!سلام

  -:سلام علیکم!بفرمایید.

  -:ببخشید با خدا کار داشتم ،می خواستم با خودشون صحبت کنم.

  -:خودم هستم ،درخدمتم؟

  -:اااااااااااااا..... چه حافظه ای ماشا الله . چه زود منو شناختید

  -:من هیچ کس و فراموش نمی کنم. هیچکس

  -: ببخشید خدا جون کارم یه خورده طول می کشه وقت دارین؟

  -:بگو!همه حرفات رو می شنوم.

  -:خدا جونم....؟!

  -:بگو جونم!

  -:چطوری بگم..... باز یه....یه خواهش دارم.

  -:بگو عزیزم.

  -: خدا جون می دونی!می دونی! می خوام بدونم وقتی باهات حرف می زنم و درد دل می کنم. صدامو

   می  شنوی یا نه!

  اصلا می خوام بدونم هروقت دعا می کنم. دعامو می شنوی به حرفم گوش می دی.

  می دونی !همینکه بدونم یکی حرفم رو می شنوه برام کافیه

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

اون چقدر ساده ازم بريد ورفت

وانمود كرد كه من و نديد ورفت

همه گفتن اون ازت بي خبره

به خدا گريه هام وشنيد ورفت

رخصت بده که بشکنم غرورم و به پاي تو ... فرصت بده که جون بدم به

حرمت صداي تو ... مهلت بده تو شهر تو دوباره دربدر بشم ... از اشتعال بوسه هات يه تل خاکستر

بشم ... بزار که رنگ گونه هات منو به مسلخ بکشه ... بختک سرد بي کسي از رو دريچه رد بشه ... با

رخصت نگاه تو البرز و از جا مي کنم ... رو خواب شب خط مي کشم به قلب فردا مي زنم ... نمي زارم

دست نسيم به گرد عطرت برسه ... براي از طرح رد شدن فکر نوازشت بسه ... بودن تو غنيمته حتي

براي يه نفس .... نزار که بي تو کم بشم تو ازدحام اين قفس ... فرصت بده کنار تو به خواب گل پا بزارم ...

جراحت هجرتت و پشت سرم جا بزارم ... کمي کنار من بمون فرصتمون خيلي کمه ... بدون همراهي تو

شکستنم دم به دمه

..

نخواستم ولی..

.

رفتمو نموندم..

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 
شبهای رفتن تو

  شب های بی ستارست

ببین که خاطراتم

  بی تو چه پاره پارست

با هر نفس تو سینه

 بغص تو تو گلومه

با هرکی هر جا باشم

 عکس تو رو به رومه

اخ که چقدر تنگه دلم

برای اون شب هامون

کاشکی که اون عشق بشینه

دوباره تو دلامون

چی میشه برگردی بازم

به روز های گذشته

هوای پاییزی چرا

تو عشق ما نشسته

شب های رفتن تو

شب های بی ستارست

ببین که خاطراتم

بی تو چه پاره پارست

سپردی عهدمونو

به دست باد و بارون

منو زدی به طوفان

خودت گرفتی اروم

 قهر تو رام رو بسته

غم دلمو شکسته

تو این صدای خسته

یاد تو پینه بسته

غم دلمو شکسته

شب های رفتن تو

شب های بی ستارست

ببین که خاطراتم

بی تو چه پاره پارست

غروبه باز دباره

شب توی انتظاره

ابر تو نگام نشسته

خیال گریه داره

اسم تو فریادمه

درد تو صدام ترانست

خنده ایینه تلخ و

بی تو پر از بهانه است

اخ که چقدر تنگه دلم

برای اون شب هامون

کاشکی که اون عشق بشینه

دوباره تو دلامون

چی میشه برگردی بازم

به روز های گذشته

هوای پاییزی چرا

تو عشق ما نشسته

شب های رفتن تو

شب های بی ستارست

ببین که خاطراتم

بی تو چه پاره پارست

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

یکی بود یکی نبود

          زیر گنبد کبود

          یه غریب اشنا

دل جونمو ربود

اینجوری نگام نکن

         گل یاس مهربون

        اون غریبه خودتی

تا ابد پیشم بمون

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  | 

آدمـــک آخــــر دنـیـا سـت بــخند

آدمـــک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شــوخـی کـاغذی مـاست بـخند

آدمـــک خـر نـشوی گـریـه کنـی

کــل دنـیـا ســــراب اسـت بـخند

آن خدایی که بـزرگش خواندی

به خدا مثـل تـو تـنـهاست بخند

+ نوشته شده در  ساعت   توسط رنگین کمون  |